شها فقر و فنا از ما و مال و ملك جاه از تو * چو عالم را بقائى نيست خواه از ما و خواه از تو سام ميرزا ، تذكره الشعراء فارسى ترتيب داده ، شعراء معاصرين خود را نوشته موسوم به « تذكرهء ساميه » « 27 » كرده و بسيار خوب نوشته است . اين افراد و رباعى ازوست . نظم : پابوس سگ يار نكوئى هوسم نيست * در سر هوسم هست ولى دسترسم نيست كند سگت زوفا ميل دوستدارى من * عجب كه عار نمىآيدش زيارى من حاصل عمر نثار ره يارى كردم * شادم از زندگى خويش كه كارى كردم رباعى : معشوقه چه عشوه دلاويز كند * عاشق زبلا چگونه پرهيز كند باد است نصيحت كسان در گوشم * اما بادى كه آتشم تيز كند و اين رباعى از القاسب [ القاص ] ميرزا برادر شاه خلافت پناه است كه به روم رفت . « 28 » باعث مكرر آمدن سلطان سليمان خواند كار روم به ديار ايران القاسب ميرزا بود . ازوست رباعى : چون پرده ز روى كارها برخيزد * معلوم شود كه در چكاريم همه و اين رباعى از بهرام ميرزا برادر اعيانى آن حضرتست . رباعى : بهرام در اين سراچه پر شر و شور * تا كى به حيات خويش باشى مغرور كرده است در اين باديه صياد اجل * در هر قدمى هزار بهرام به گور

--> ( 27 ) - نگاه كنيد به سام ميرزا صفوى : « تحفه سامى » ، به كوشش حسن وحيد دستگردى ( 28 ) - القاص ميرزا مدتى به دربار عثمانى پناه برده بود و در ترغيب لشكركشيهاى دولت عثمانى به ايران در اين ايام بىتأثير نبود .